சோலர் பவரும் என் அனுபவங்களும்-6

      அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

      ஏப்ரல் 2017 க்குப் பிறகு மீண்டும் இந்த தலைப்பில் ஏதோ சொல்ல வருகிறேனென்றால் என்னுடைய (சோலார்) தேர் இன்னும் நிலைக்கு வரவில்லை என்பதை ஊகித்துக் கொள்ளலாம்.  வேறுவிதமாக சொல்வதானால் இன்னும் கற்றுக் கொள்வது (Learning curve) இருக்கிறது.  இங்கே கற்றுகொள்வது என்பது தொழில்நுட்பத்தை அல்ல.

     நம் நடைமுறை தேவைகளுக்கு முரணாகாமல், நம் முதலீடு விரையமாகாமல் எப்படி தொழில்நுட்பத்தைக்  கையாளுவது  என்பதில் தான் ’கற்பது’ அடங்கியுள்ளது.  இதில் அனைவர் அனுபவமும் ஒன்றாக இருக்கமுடியாது.  என் அணுகுமுறை வாசகர்களுக்கு உபயோகமாக இருக்கக் கூடும் என்பதால் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

 2 KW  தனி உபயோகத்திற்கென (OFF Grid)  போடப்பட்டிருந்த என் சோலார் தகடுகள் திருப்திகரமாய்  2016  ஜூன் முதல் வேலை செய்து வந்தன.  என்னுடைய (அரசாங்க) மின்சார பயன்பாடு 120 யூனிட்டிலிருந்து குறைந்து 30 யூனிட்டுக்குள் வந்துவிட்டது. மாதம் 200 யூனிட் உற்பத்தியானாலும் 85 முதல் 90 யூனிட் அளவே பயன் கிடைத்தது. 60 சதம் இழப்பு அதிகம் எனத் தோன்றியது. இதை சென்ற பதிவிலேயே குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

      மேலும் 4 பேட்டரிகளை மாற்ற வேண்டிய அவசியம் இன்னும் இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளில் வரும் போது சுமார் ரூ. 40000க்கு செலவு வரும் என்ற யோசனை பிடித்தாட்டியது. இதைக் குறைப்பதற்கான ஒரே வழி  மின்சார உற்பத்தியைக் கூட்டி  சர்காருக்கு விற்பதுதான் எனத் தோன்றியது. என் சுற்று வட்டாரத்திலும் இதை ஆமோதிக்கவே  அதற்கான ஏற்பாடுகளைத் துவங்கினேன்.  ஏற்கனவே இருந்த 2 KW உடன் மேலும்  2KW சேர்த்து  4 KW ஆக்கினேன். இதில் 3KW சர்காருக்கு விற்பதெனவும் 1 KW எனக்குத் தனியாக (OFF Grid)  வைத்துக் கொள்வதெனவும்  தீர்மானித்தேன். என் அதிருஷ்டத்திற்கு இதை செய்துத் தர ஒரு கம்பெனியும் முன் வந்தது. பொதுவாக ஒரு கம்பெனியின் விஷயத்தில் இன்னொரு கம்பெனி கைவைக்க முன்வராது.  இரண்டு வருட கியாரண்டி தாண்டியிருந்ததால் இதில் பிரச்சனை எதுவும் வராது என்று புரிய வைத்து ஒத்துக் கொள்ள வைத்தேன். ஆறு வாரத்தில் முடித்துக் கொடுப்போம் என்று சொல்லி ஆறு மாதங்கள்  ஆக்கி விட்டனர் என்பது வேறு விஷயம்.

எப்படியோ செப்டம்பர் 2018 ஆரம்பித்து மார்ச் 2019 க்கு செயல்படுத்தி விட்டனர்.  அன்றிலிருந்து டிசம்பர் 31 வரை அரசாங்கத்துக்கு ஏற்றுமதி செய்த மின் அளவு 3450 யூனிட்டுகள்.  அதே சமயம் என்னுடைய  தனி இணைப்பு 1 KW ஆக குறைந்து விட்டதால்  என்னுடைய பயன்பாடு 30  யூனிட்டிலிருந்து  80 யூனிட்டாக அதிகரித்து விட்டது.   இன்னமும் 40 யூனிட் அளவிற்கு தனி இணைப்பினால் மிச்சம் பிடிக்க முடிகிறது.

சரி, இதன் வரவு செலவு என்ன என்கிறீர்களா?

இந்த மாற்றத்தை மேற்கொள்ள செய்த செலவு  ரூ 185000/   ஒரு யூனிட் மின்சாரத்திற்கு கர்நாடக அரசாங்கம் கொடுப்பது ரூ 4.15/  அதன் படி மின்சாரத்தின் மதிப்பு  14317/  இது 9 மாதங்களுக்கானது. அதே விகிதத்தில் 12 மாதங்களில்  ரூ.19089 ஆகும்.   மேலும்  1 KW Off-grid லும் மாதம் சுமார் ரூ 230க் கான சேமிப்பு தெரிகிறது. அதன்படி இன்னொரு ரூ 2760/  வருடத்திற்கு மிச்சமாகிறது. இதன் மூலம் மொத்தம் 4 KW  க்கு  21850/ மதிப்பு வருகிறது.

இதில் 1 KW-ல் ஏற்பட்ட 60 % இழப்பு நேர் செய்யப்பட்டது என்பது ஒரு திருப்தி. அதாவது 2+1 -ன் முழு உற்பத்தியும் Grid க்கு அனுப்பப் படுவதால் இழப்பு எதுவும் இல்லை. பேட்டரிகளை மாற்றுகின்ற நேரம் வரும் போது இரண்டு பேட்டரிகளிலேயே சமாளிக்க முடியுமா என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

  என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு என்னவென்றால் இன்னும் ஒரு வருடத்திற்கு பேட்டரிகள் தாக்குப் பிடித்தால் புதிய பாட்டரி செலவை  இதன் மூலமாகவே ஈடுகட்ட முடியுமே என்பது தான்.  முதலீட்டிற்கு வட்டிக் கணக்கு பார்த்தாலும் 11.8 % வருகிறது. நட்டமில்லை.

     ஒரு பிரச்சனை என்னவென்றால்  அரசாங்கத்திடமிருந்து  உடனுக்குடன் பணம் வராது. எப்போதும் இரண்டு  மூன்று மாதங்கள்  கழித்தே வரும். என் வங்கிக் கணக்குக்கு  நேரடியாக கிரயம் எவ்வெப்பொழுதோ  செய்யப்படும். எதற்கும் விவரம் இருக்காது. மாதாந்திர பில் என்பது கிடையவே கிடையாது.  அரசாங்கங்களின்  திறன் மேம்பட இன்னும் பல வருடங்கள் ஆகும் போலிருக்கிறது.

சோலார் பவரும் என் அனுபவங்களும்-5

 சென்ற செப்டம்பர் பதிவை நிறைவு செய்யும் போது குரங்கு -பூனைகள்- ரொட்டி கதை சொன்னேன் நினைவிருக்கிறதா? :)  கதைக்கு இங்கே

அதாவது என்னுடைய சூரிய சக்தி தகடுகள் 8 யூனிட்களுக்கு பதிலாக ஏழுக்கும் குறைவாகவே உற்பத்தி செய்கின்றனவே இதை கூட்டுவது எப்படி- அதாவது அதன் முழு பலனையும் அடைவது எப்படி என்ற சிந்தனை எப்போதும் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது.
அப்போது தான் நாங்கள் ஒரு மாதம் ஊரை விட்டே போகக் கூடிய சூழ்நிலை வந்தது, இது என்னடா! முழு உற்பத்தி திறனும் வீணாகப் போய்விடுமே என்ற எண்ணம் தோன்றிய போது கூடவே ஒரு வழியும் கண்டேன்.
யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்.

சோலார் பவரும் என் அனுபவங்களும்-4

முந்தையத் தொடர்ச்சி

எப்பொழுது  எங்கள் ”மாலை 2 காலை ” மின் பற்றாக்குறைக்குக் காரணம்  குளிர்பதனப் பெட்டி என்று எனக்கு எண்ணம் ஏற்பட்டதோ  அப்போழுதே  அதற்கான பரிகாரம் தேட ஆரம்பித்தேன்.

இப்பொழுதெல்லாம்  நட்சத்திர குறிப்புடன் திறம் மிக்க  குளிர்பதனப் பெட்டிகள், அறை குளிரூட்டல், தண்ணீர் காய வைத்தல் போன்ற சாதனங்களுக்கு  வந்திருப்பதால்  நம்முடைய பழைய எந்திரங்களின்  திறனை ஒப்பிட்டு பார்க்க முடிகிறது. அப்படிப் பார்த்ததில்  என்னுடைய ஃபிரிட்ஜ் எனப்படும் குளிர்பதனப் பெட்டி கிட்டத்தட்ட  மூன்று மடங்கு சக்தியை உபயோகித்துக் கொண்டிருந்தது. 

சோலார் பவரும் என் அனுபவங்களும் -3

வெற்றிகரமாக சூரியமின் சக்தி தகடுகளை நிறுவி வீட்டிற்கு இணைப்பு கொடுத்தாகி விட்டது. இதனை சிறப்பான முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்வது எப்படி என்பதை அதை நிறுவ வந்த இஞ்சினியருக்கே சொல்லத் தெரியவில்லை.

அவர் பொதுவாக சொன்னது
“ நல்ல அவுட்புட் வேணும்னா வெயில் இருக்கும் போதே எல்லா வேலையையும் செஞ்சுக்குங்க. சாயங்காலம் அஞ்சுமணிக்கு மேலே பாட்டரிலே ஓடட்டும். அந்த நேரத்துல ஹீட்டர் மாதிரி ஹெவி லோட் குடுக்காம இருந்தா ராத்திரி பூராவும் பாட்டரி பேக்-அப் லே ஓடும். கிரைண்டர், மிக்ஸி,  வாஷிங்மெஷின், ரைஸ் குக்கர் இப்படிப்பட்ட சமாசாரத்தையெல்லாம் காலைல எட்டு மணியிலேருந்து மதியம் மூணு -இல்லை-நாலு மணிக்குள்ள முடிச்சுட்டீங்கனா எல்லாம் சோலார்பவர்-ல நடந்துறும். பாட்டரில மிச்சம் ஸ்டோராயிருக்கிற பவர் ராத்திரிக்கு  டிவி, பிரிட்ஜ், லைட் வரைக்கும் போதுமானது.”

சோலார் பவரும் என் அனுபவங்களும்-2

சென்ற பதிவின் தொடர்ச்சி......

அறிவு தெளிந்த படலம்:

என் கணக்கே வேறு என்று நான் சொல்வதற்குக் காரணம் பணத்தின் மதிப்பு வீழ்ச்சியை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள பெரும்பாலானவர் தவறி விடுகின்றனர்.

உதாரணத்திற்கு 2016 ஏப்ரலில் பயனர் குறியீடு 271 அது 2001-ல் 100 என்கிற அடிப்படையில் குறிக்கப்படுகிறது. இது 11.4% வருடதிற்கு வீழ்ச்சியாகும்.  எளிமையாக சொல்ல வேண்டுமானால் ரூ 100க்கு 2001-ல் வாங்கிய பொருளின் இன்றைய விலை ரூ 271. 

சோலார் பவரும் என் அனுபவங்களும் -1

அறிந்தவை- அறியாதவை படலம்

”கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக” என்பது வள்ளுவர் வாக்கு. அதையே  ஆங்கிலத்தில் சொல்வதானால் “Practice  before you Preach” என்று சொல்லலாம்.

சூரிய சக்தியில் இருசக்கிர வண்டி மின்னூட்டம் பற்றி வாய்கிழிய பேசி என்னப் பிரயோசனம்? அடுத்தவர்களுக்கு உபதேசம் போதும், உன்னளவில் முடியக் கூடியதை நீ செய்திருக்கிறாயா என்று உள்மனம் குத்த என் வீட்டு மின்சக்தித் தேவைக்கு சூரிய தகடுகளை நிறுவிட முடிவு செய்தேன். ”An ounce of performance is better than promise of an acre”

அதாவது அரசாங்கத்தை நம்பாமல் என் வீட்டு மாடியிலேயே எங்களுக்கு வேண்டிய மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து கொள்வது.

பிரச்சனையின் முதல் கட்டம், வீட்டாரை ஒப்புக் கொள்ள வைப்பது. 

அதாவது அதிக சக்தி தேவைப்படும் அறைக் குளிரூட்டல், சுடுநீர் காய்க்கும் Geyser தவிர மற்றவை எல்லாம் இயங்கத் தேவைப்படும் சக்தி 2.0 KW  என முடிவாயிற்று. இதில் குளிர்பதனப் பெட்டி, சலவை எந்திரம், நீர் இறைக்கும் பம்பு, அன்னம் வடிக்கும் மின்சட்டி, தொலைக்காட்சிப் பெட்டி, அரவை எந்திரங்கள் என்று எல்லாவற்றையும் இயக்கக் கூடும்  என்பதை இரண்டு மாதங்கள் மின்சார அளவை காலையிலும் மாலையிலும் கணக்கெடுத்து பட்டியல் போட்டு காட்டிய பின் வீட்டில் “ எங்களுக்கு என்னவோ இது வேண்டாத செலவாகத்தான் படுது. சும்மா  பதினஞ்சாயிரத்துல ஒரு UPS போட்டு மாடியிலே ஒரு ரூம் கட்டினா உபயோகமாவது இருக்கும்” என்று அரை மனதான ஒப்புதல் கிடைத்தது. அவ்வப்போது நடந்து கொண்டிருந்த மின் துண்டிப்புக்கு அரசாங்கத்துக்கு நன்றி.

இது நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுதே பல தயாரிப்பாளர்களோடு தொடர்பு கொண்டு எந்த கட்டத்திலும் கைவிட்டு விடாத தொழில்நுட்பம் தரும் தயாரிப்பாளரைக் கண்டறிந்து 2.0 KW சூரியத் தகடுகளை நிறுவ ஆகும் செலவு சுமார் இரண்டரை லட்சம் ரூபாய்கள் என்றறிந்தேன். ஒருவேளை வீட்டார் சொல்வதிலும் அர்த்தம் உள்ளதோ என்று தோன்றியது. ஆனாலும் முன் வைத்த காலை பின் வைக்காத வீரத்துடன் (சிலர் இதை வீண் பிடிவாதம் அல்லது வீம்பு என்றும் சொல்வதுண்டு) முடிவை செயல்படுத்தத் துவங்கினேன்.

“சார் வீட்டுக்கு போடற UPS தான்.  பிரிட்ஜ் வாஷிங் மெஷின் எல்லாம் வேணும்னா பாட்டரி கொஞ்சம் பெரிய சைஸ் போட்டு  சோலார் பேனலோட கனெக்ட் பண்ணிக்க வேண்டியதுதான். வெறும் UPS வைச்சிக்கிரவங்க 100 Ah பாட்டரி, 800 VA இன்வெர்டர் போட்டுக்குவாங்க.  நீங்க நாலு 150 Ah பாட்டரி, 2000 VA சார்ஜர்-கம்-இன்வெர்ட்டர் போட்டுகுங்க. நாங்க இதை பவர் கண்டிஷன் யூனிட் அப்படீன்னு சொல்வோம். பாட்டரி ஓவர் சார்ஜ் ஆகாம இருக்க இன்-பில்ட் ப்ரொடெக்‌ஷன் இருக்கு. பாட்டரி டௌன் ஆயிடிச்சுன்னு வச்சுக்குங்க – ஆகாது, அப்படி ஆச்சுன்னா-தானே EB சப்ளைக்கு மாத்திக்கும்.  சூரிய வெளிச்சம் இருக்கும் போது சோலாருக்குதான் பிரயாரிடி. இதனால் எலெக்டிரிசிடி பில் குறையும். நீங்க மாசம் மினிமம் கட்டினா போதும். உங்களுக்கு 24 அவர்ஸ் கன்டினியூவஸ்  பவர் சப்ளை இருக்கும். இதுல ஆண்ட்ராய்ட் அப்ளிகேஷனோட வைஃபை கனெக்‌ஷன் மூலமா நீங்க எங்கிருந்தாலும் பெர்ஃபார்மன்ஸ் மானிடர் பண்ணிக்கலாம். உங்க பிரயாரிடி மாத்திகலாம். சோலார் பேனல் 20 வருஷம் கியாரண்டி. நாலு இல்ல அஞ்சு வருஷத்துல பாட்டரி மட்டும் மாத்த வேண்டி வரும்” என்று விவரித்தார் அந்த தொழில்நுட்பப் பொறியாளர். கேட்பதற்கு எல்லாம் மிக மிக சுவையாக இருந்தது.

‘அம்மா’ ன்னு பசுமாடு கத்தறத கேட்டதும் SV சேகருக்கும் பாண்டியராஜுக்கும் பால் பண்ணை வச்சு ஊரெல்லாம் பால் வினியோகம் செய்யற கற்பனை மாதிரி என் கற்பனையும் கொடிகட்டி பறந்தது. ஆனாலும் இந்த பாட்டரி செலவு கொஞ்சம் குறைந்தால் தேவலாம் என்று தோன்றியது.

 “சரி 800 VA பவருக்கு 100 Ah பாட்டரின்னா 2000 VA க்கு 250 பாட்டரி போதாதா என்ற என் கேள்விக்கு அந்த மனுஷன் பார்த்த பார்வை இருக்கே அப்படியே வடிவேலு பார்வையை ஞாபகப்படுத்தியது. ‘ ஏண்டா! இப்படி எத்தனை பேரு கிளம்பிட்டீங்க’ அப்படீன்னு கேட்கிற மாதிரி இருந்தது. ஆனாலும் ஒரு மாதிரி சமாளித்து  சிரித்துக் கொண்டே ” இது கரெண்ட் வைச்சு முடிவு பண்ற விஷயம் சார். நீங்க சொல்ற ஐட்டத்துல 50 % ஒரே சமயத்தில ஓடிச்சினா கூட அதுக்கு வேண்டிய கரெண்ட் நாலு மணி நேரத்துக்கு தொடர்ந்து குடுக்கணுமின்னா இந்த கெபாஸிடிய கம்பெனி ரெகமண்ட் பண்ணுது. 250Ah பாட்டரில ஒரு மணி நேரம் கூட சப்ளை கிடைக்காது”  என்று சொல்லி புரிய வைக்க முயற்சித்தார்.  ஐந்து வருடத்திற்கு ஒரு முறை ரூபாய் அறுபதினாயிரம் செலவு. அதாவது மாதம் ரூ. ஆயிரம். என்னுடைய மாதாந்திர பில்லே அவ்வளவுதான் என்னும் போது எதற்கு சோலார் என்ற கேள்வி பல திசைகளிலிருந்து பாய்ந்தது. அந்த அறுபதினாயிரத்துக்கு வட்டியே மூன்று நான்கு மாதங்களுக்கு பில் கட்டுமே என்று (சரியான) கணக்கு சொல்லினர் சகாக்கள்.

ஆனால் என் கணக்கு வேறு விதமாக இருந்தது.

வீம்பு தொடர்கிறது…… 

சூரிய சக்தியும் மின்சார வண்டியும்

எனக்கு எப்போதுமே மரபுசாரா எரிசக்தி மற்றும் மின்சார உற்பத்தி  உபயோகத்தில் ஆர்வம் உண்டு. அதற்கு முக்கிய காரணம் தினத்திற்கு தினம் பெருகி வரும் மாசடைந்த காற்றும் சுற்றுச் சூழலுமே ஆகும்.

உதாரணத்திற்கு பெங்களூர் நகரில் மட்டும் 52 லட்சம் இருசக்கிர வாகனங்கள் வளைய வருகின்றன. நம் நாட்டில் மாதந்தோறும் 14 முதல் 17 லட்சம் இருசக்கிர வாகனங்கள் விற்பனையாகின்றன. இதன் விளைவு, ஆண்டுக்கு சுமார் 50 முதல் 60 லட்சம் டன் கரிமல வாயு வெளிப்படுகிறது.

அதன் பரிமாணம் இன்று பெங்களூர் நகரத்தில் முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவு வெப்பம் 39 டிகிரியை தொட்டு இருக்கிறது. வெகுகாலமாக பெங்களூரில் வசிப்பவர்கள்

 பத்து வருடங்கள் முன்பு வரை 34 அல்லது 35 டிகிரியே மிக அதிகம் என்று நினைத்து வந்தனர்.  மனம் போன போக்குபடி அடுக்கு மாடி கட்டடங்கள் எழுப்புவதும் மரங்களும் திறந்த வெளிகள் குறைந்து வருவதும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக புகையையும் வெப்பத்தையும் கக்கும் வாகன நெரிசலுமே இன்றைய நிலைமைக்கு காரணம்.

இதை மாற்ற வேண்டுமானால் கச்சா எண்ணெய் உபயோகம் கட்டுக்குள் வரவேண்டும். கூடிய மட்டிலும் மின்சக்தி மூலம் வாகனங்கள் இயக்கப்படவேண்டும். இதற்கான தொழில் நுட்பம் தயாராக இருப்பினும் வணிக ரீதியில் வெற்றி பெற இன்னும் பலகாலம் ஆகும் என்று விற்பனைத்துறை வல்லுனர்கள் கணிக்கிறார்கள்.

இதன் முக்கிய காரணம் பாட்டரி எனப்படும் மின்கலன் திறன் குறைந்த அளவு தூரமே பயணத்திறன் கொண்டது. மேலும் அதை மின்னூட்டம் (CHARGE) செய்ய குறைந்தது 4 முதல் 6 மணி நேரங்கள் தேவை. இதனால் பெட்ரோல் வண்டிகளுக்கு பழக்கப்பட்டவர்கள் உடனடியாக தங்கள் பழக்கங்களை மாற்றிக் கொள்ள இயலாமல் மின்சார வண்டிகளை தவிர்கிறார்கள்.
நம் சாலைகளில் மின்வண்டிகள் பெருக வேண்டுமானால் ஒன்று சட்டரீதியான தடை  பெட்ரோல் வாகனங்களுக்கு வரவேண்டும் ( அதைக் கனவிலும் நினைத்துப் பார்க்க இயலாது) அல்லது  மின்வண்டி பயன்பாட்டில் உள்ள குறைகளைக் களைய வேண்டும்.

நுகர்வோரின் பயன்படுத்தும் முறைகளைப் பார்க்கும் போது குறைந்தது 50 லிருந்து 60 சதம் வாகனங்களை மின்கலன் துணை கொண்டே இயக்க முடியும். அதையும் சூரிய சக்தியாலே மின்னூட்ட இயலும். அதற்கு சில வசதிகளை நுகர்வோர்க்கு தயாரிப்பாளர்களோ விற்பனை முறைகளோ செய்ய முன் வந்தால் அவற்றின் பயன்பாடு கூடும். அதற்கான சாத்திய கூறுகளை கீழ்கண்ட விளக்கக் காட்சியாக தயாரித்து இருக்கிறேன்

தமிழில் படிக்க விழைபவர்கள் இங்கே சுட்டவும்

கீழே  ஆங்கில மொழியில்  படிக்கலாம்.

குறிப்பாக புதிய தொழிலில் முதலீடு செய்ய விரும்புவர்களுக்கு, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு ப்ராஜெக்ட் செய்ய புது முயற்சிகளை பரிந்துரை செய்யும் ஆசியர்களுக்கு பயன்படும் என்று நம்புகிறேன். தங்கள் மேலான கருத்துகளை வரவேற்கிறேன்.

Solar Charging Stations from Kabeeranban

கதரில் சூரிய ஒளி

 நேற்று மைசூரில் நடைபெற்ற அகில இந்திய விஞ்ஞான கண்காட்சிக்கு சென்றிருந்தேன். பிரதமர் மோடி அதை திறந்து வைக்கும் போதுகிராம மக்களும் சிறு தொழில்களும் முன்னேறும் வகையில் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் அவசியம் என்பதை விஞ்ஞானிகளுக்கு வேண்டுகோள்  விடுத்ததை தொலைக்காட்சியில் இரண்டு நாட்களுக்கு முன் கண்டிருந்தேன். வழக்கமான அரசியல்வாதிகளின் பேச்சு என்ற எண்ணமே தோன்றியது.
ஆனால் அங்கே சென்ற போது உண்மையில் அப்படி ஒரு கண்டுபிடிப்புக்கான முயற்சியை கண்டு மனம் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தது.

கதர் கிராம தொழில் வாரியத்தினர் சூரிய ஒளியில் இயங்கக்கூடிய ராட்டினம் ஒன்றை தயாரித்து உள்ளனர். இது ஒரு நாளில் உற்பத்தியை இரட்டிப்பாக்கும் என்றும் அதனால் மாத வருமானம் ரூ.6000 வரை உயரும் என்று அங்கிருந்தவர் கூறினர். முழுக்க முழுக்க சூரிய சக்தியில் இயங்குவதால் இதை எந்த நேரத்திலும் எந்த ஊரிலும் சிறுதொழிலாக கைகொள்ளலாம். இதற்கான முதலீடு ரூ 35000லிருந்து ரூ.  40000  வரையே. தற்போது எட்டு spindles (இதற்கான தமிழ் வார்த்தை தெரியவில்லை) உள்ளதை இருபத்திநான்காக மாற்றினால் இன்னமும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்ற கருத்தை இணையத்தில் கண்டேன். ஆனால் அரசாங்க ஆவணங்களில் ரூ.150000 வரை சிறு தொழிலாகக்( குடிசைத் தொழில்? ) கருதப்படுவதால் இதன் முக்கியத்துவவம் பிடிபடவில்லை. செய்யப்படும் முதலீடு ஒரு வருடத்துக்குள்ளேயே திரும்பி விடுவதாலும் சூரிய தகடுகள் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் பயனளிக்க வல்லன என்பதாலும் இது எவ்வளவு தூரம் உண்மை என்று புரியவில்லை.

அந்த கண்காட்சியிலே கடல் பாசியிலிருந்து எரி எண்ணெய் தயாரிக்கும் ஆராயிச்சி பற்றிய முயற்சிகள் கோடிக் கணக்கில் முதலீடு செய்வது பற்றியும் விரிவான விளக்கங்கள் கண்டேன்.  அதன் வெற்றி செல்வம் உடையவர்களிடம் மேலும் செல்வம் சேர்க்கப் பயன்படுமே அன்றி ஏழைக் குடும்பங்களில் ஒளியேற்றுமா என்பது சந்தேகமே.

அவ்வளவு கோடிகளில் எவ்வளவு ஏழை குடும்பங்களுக்கு சூரிய ராட்டினங்களை தயாரித்து கொடுக்க முடியும் என்று மனம் கணக்கு போட்டது.
செல்வத்தை பகிர்ந்து கொள்ள மானுட மனம் சுலபத்தில் ஒப்புவதில்லை. அதனால் உழைப்பை பகிர்வதன் மூலம் பலருக்கும் வாய்ப்பளித்து தொடர் வருவாய்க்கு   வழி செய்கிறது. இதனால்தான் காந்திஜி அந்த காலத்திலிருந்து இயந்திர மயமாக்குதலை ஆதரிக்கவில்லை.

அரசியலைத் தாண்டி நமது விஞ்ஞானிகள் மக்கள் சேவையில் உள்ளனர் என்பதைக் கண்டு மனம் ஆறுதல் அடைகிறது.